Get65’in hikâyesi

İnternetin henüz olmadığı günlerde, deniz kıyısında tanıştık. Birimiz tavla getirdi, bir başkası karşısına oturdu, birkaç kişi de etraflarında ayakta sırasını bekledi. Her şey böyle başladı. Kazanan bir el daha oynamak için kalır, kaybeden rövanş isterdi. Bazen havluları toplamış, gitmeye hazırlanmış olurduk. İçimizden biri “Son bir el?” diye sorunca yeniden otururduk.

Başta birbirimizi daha çok oyun tarzımızdan tanırdık. Sen daha elini tahtadan çekmeden zar atanımız da vardı, ne yapılacağı kendisi dışında herkese apaçık görünse bile her hamleyi uzun uzun düşünenimiz de. Yavaş yavaş eller arasında sohbet etmeye başladık. Kimin evinde neler olduğunu, kimin iş değiştirdiğini, kimin çocuğu olduğunu öğrendik. Bir süre sonra sırf buluşmak için birbirimizi arar olduk, tavlayı da yanımızda götürürdük. O günlerden bu yana yıllar geçti ve biz hâlâ arkadaşız.

Bilgisayara kurulabilen kaliteli bir tavla oyunu çıktığında hepimiz abone olduk. Artık günün sonunda eve dönüp bilgisayarı açabilir, bir haftadır görmediğimiz bir arkadaşımızla oynayabilirdik. Bazen önceden sözleşir, bazen de girip kimlerin orada olduğuna bakardık. Oyunun kendisini de çok seviyorduk. Tahtada oynamak rahattı, hamleler doğal geliyordu. Birkaç dakika sonra kendimizi sahilden tanıdığımız o ikilemin içinde bulurduk. Bir sonraki elde iç sahamızı kapatma ihtimali için bir pulu açıkta bırakmaya değer mi?

Zamanla o oyun ortadan kalktı ve alışkanlığımız da dağıldı. Yerine başka bir oyun bulmaya çalıştık. Tarayıcı oyunlarını açtık, birbirimize bağlantılar gönderdik. Her defasında biri “Belki bu iyidir” derdi. Açıkçası epey hayal kırıklığına uğradık. Bazılarında reklamlar oyunun akışını bozuyor, bazılarında tahta kullanışsız geliyordu. Bazen bizi çoktan bekleyen bir arkadaşla oyuna başlamak bile gereğinden fazla uğraş istiyordu. Birkaç el oynayıp pencereyi kapatır, birkaç gün sonra başka bir yerde yeniden denerdik.

Geçenlerde birlikte oynamayı ne kadar sevdiğimizi bir kez daha hatırladığımız bir sohbetin ardından, aradığımız yeri kendimiz kurabilir miyiz diye düşündük. Oyuncu olarak önemsediğimiz şeylerden başladık. Başına keyifle oturacağımız bir tahta, hamlelerimize beklediğimiz gibi karşılık veren bir oyun ve bir arkadaşı davet etmenin kolay bir yolunu istedik. O günlerden neyi geri getirmek istediğimizi düşününce aklımıza hep aynı görüntü geliyordu. İki kişi tahtanın başına oturuyor ve oynamaya başlıyor. Get65 böyle doğdu.

Get65’i boş zamanlarımızda birlikte kurduk. Bu işi gönüllü olarak, karşılık almadan yapıyoruz ve oyunu tavla seven herkese açmaya karar verdik. Akşamları hâlâ mesaj atıp “Oyuna kim var?” diye soran arkadaşlarımızı düşündük. Cumartesi sabahları babasıyla oynayanları, oyunu büyükannesinden öğrenip onun zarları nasıl tuttuğunu hâlâ hatırlayanları da düşündük. Herkesin hatırladığı bir tavla tahtası ve karşısında oturan biri vardır.

Bunları okurken eskiden birlikte oynadığınız biri aklınıza geldiyse ona bir davet gönderin. Belki sadece bir ele vakti olduğunu söyler. Biz de bunu çok söyledik.